عليرضا معتمدي

عليرضا معتمدي http://www.alirezamotamedi.com/ en Copyright 2010 Wed, 10 Mar 2010 11:43:17 +0330 http://www.sixapart.com/movabletype/ http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss کوچ ِ بنفشه‌ها ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/350.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/350.php Wed, 10 Mar 2010 11:43:17 +0330 ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/349.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/349.php Tue, 09 Mar 2010 00:54:19 +0330 سلام کن شراب می‌دهند هان! دو دست را سبو بگیر دو دست را بلند کن، بلند شو وضو بگیر سبو وضو گرفته با شراب سرخ چشم تو وضو گرفته با گلاب ناب ِ سرخ ِ چشم ِ تو بیا و سرمه‌ای به سایه‌های پلک ِ شب بکش و سرخی انار را به لب بزن، به لب بکش عبیر و عود و مشک را، سپند ِ دانه‌دانه کُن چراغ ِ داغ ِ باغ را تجلی‌ی جوانه کن طلوع ِ دف ِ شمس را به صبح ِ من غزل بگو دو بیت از شکر بخوان، سه مصرع از عسل بگو به احترام نور ِ او قیام کن، قیام کن در آسمان‌ترین زمین ستاره زد سلام کن شعر حافظ ایمانی با صدا و موسیقی فرمان فتحعلیان شنیدنی‌ست. http://www.alirezamotamedi.com/archives/348.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/348.php Wed, 03 Mar 2010 05:37:47 +0330 داستان‌های مردانه توجه دارید که حرف زدن درباره‌ی همه‌‌ی این‌ها چه‌قدر دشوار است، چه برسد به این‌که بخواهی بر اساس این روابط و آدم‌ها قصه بنویسی و سریال بسازی. اما Mad Men این کار را کرده است و نوش جان‌اش این همه جایزه که گرفته و هنوز هم دارد می‌گیرد. ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/347.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/347.php Sat, 27 Feb 2010 11:23:37 +0330 بیست ودوی بهمن

استقلال آزادی جمهوری اسلامی

سی‌ویک سال پیش درحالی که آخرین شاه ایران عاقبت "صدای انقلاب مردم" را شنید و دست‌کم در ظاهر تن به پذیرش خواسته‌هایی داد که در سال‌های پس از کودتای 28 مرداد مردم و نخبگان درپی تحقق آن بودند ( و بزرگ‌ترین این خواسته‌ها بازگشت شاه و حکومتش به قانون اساسی مشروطه بود)، پدران و مادران ما که به خیابان‌ها آمده بودند تصمیم گرفتند به خانه برنگردند تا انقلاب ِ خود را جانشین خواسته‌هایی کنند که تا پیش از آن سرکوب شده بود. امروز اما تا چه حد سه شعار بزرگ "انقلاب قرن" تحقق پیدا کرده است؟ آیا توانسته‌ایم استقلال و آزادی و جمهوریت و اسلامیت حکومتی را که پدران‌مان بنیان‌اش را بر ویرانه‌های حکومت شاهنشاهی نهادند تام و تمام جامه‌ی عمل بپوشانیم؟ سی‌سال برای تحقق یافتن شعارهای هر انقلاب زمانی اندک و ناچیز است (گرچه به مقیاسی عمر و جوانی ماست که می‌گذرد اما در مقیاس تاریخ، برای تحولی چنین بزرگ در کشوری با چنین پیشینه‌ی استبدادزده و تحت اشغال و تاراج، سی سال حقیقتاً زمانی کوتاه است) چشم‌ها را باید گشود. باید قانون اساسی را پاس داشت و در چارچوب‌های آن حرکت کرد. باید آن‌چه را که پیشینیان کاشته‌اند به صبوری وخردمندی و آرامش آبیاری کرد تا روزی وقت برداشت برسد. روزی که شاید دیگر نشانی از جوانی ما نمانده باشد، اما شادکامی آن روز خجسته که سه شعار تاریخی این مُلک و خاک به واقعیتی غیرقابل تغییر و کتمان تبدیل شود، ارزش این همه انتظار و رنج را دارد. آن روز روزی‌ست که رؤیای یک‌صد ساله‌ی ایرانیان از مشروطه تا کنون محقق خواهد شد. روزی که بیش از این‌ها مستقل باشیم. بسیار بیش از این‌ها آزاد و مسلمان. به همین سبب است که نباید اسیر احساسات شد، پا را از دایره‌ی قانون اساسی و چارچوب‌های مصلحانه بیرون نهاد و هدف بزرگ نسل‌ها را فراموش کرد: استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی... ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/345.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/345.php Thu, 11 Feb 2010 02:45:26 +0330 August Rush یکی از آن قصه‌های پریان که همه‌مان روزگاری دوست‌شان داشتیم. بعضی‌مان شب‌های کودکی را با شنیدن آن‌ها به خواب می‌رفتیم و بعضی‌مان – مثل من – هنوز خواب‌شان را می‌بینیم. "آگوست راش" فیلمی در ستایش عشق و موسیقی‌ست. فیلمی لطیف و زیبا (شنیدنی و دیدنی) درباره‌ی قدرت ِ انسان بودن. ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/344.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/344.php Mon, 08 Feb 2010 16:44:15 +0330 عبور از قانون اساسی عده ای عبور از قانون اساسی را حلال مشکلات کشور می بینند. آیا به نظر شما این راه حل واقعی مسائل ماست؟ انشاالله همه ما برای اصلاح به میدان آمده ایم، نه برای انتقام گیری و یا کسب قدرت و یا ویران گری. راه حل های گذر از قانون اساسی دارای اشکالات فراوان و جدی است. اولین آنها عدم توانایی صاحبان چنین خواسته ای برای جلب نظر اکثریت ملت ماست. بدون جلب نظر این اکثریت و حتی باید بگویم، بدون ایجاد یک اجماع نباید منتظر یک تحول اساسی و معنا دار باشیم. برای همین بعضی از شعارهای معطوف به عبور از قانون اساسی موردسوء ظن مردم متدین ونهادهای سنتی است و متاسفانه باید گفت، گاهی شعارهای افراطی در این زمینه بیشتر از افراط کاری های اقتدارگرایان به جنبش آسیب می رسانند. اینکه شما مخالف خرافه گرایی و تحجر هستید یک خواست خوب و اساسی است ولی اینکه وسط معرکه بحث هایی به میان کشیده شود که با اعتقادات و دین و ایمان مردم ناسازگاری دارد، مشکوک است. دلیل بعدی برای ابتر بودن عبور از قانون اساسی آن است که با این راه حل، ما به پرتاب در تاریکی دعوت می شویم. اگر ما این ریسمان اتصال را که حاصل زحمات و تلاش های نسلهای گذشته ماست از دست بدهیم به قطعات ریز ریز بی خاصیت تبدیل خواهیم شد. طبیعی است که دنبال آن رویگردانی عامه مردم از این آشفتگی و حرکت در تاریکی را شاهد باشیم. کسانی که اهداف مبتنی برعبور از قانون اساسی را دنبال می کنند ممکن است امروز بلندگوهای بزرگی را در اختیار داشته باشند ولی در بطن جامعه اهداف آنها با سوء‌ظن جدی روبرو است {...} شعارهایی امروز مفید است که یا بصورت مشخص به تبیین اهداف جنبش کمک کند و یا همدلی عامه مردم را در کنار نخبگان و طبقات میانه جلب کند.همه باید بدانند که ۲۲ بهمن و انقلاب اسلامی را اکثریت قاطع مردم ما متعلق به صدها هزار شهید می دانند و تاریخ و منش ملت ما با زنجیره ای از این شهدا در شهر و روستا به دیروز انقلاب متصل اند. هفت ماه برنامه کانال های کشورهای دیگر که متأسفانه به دلیل بستن فضای رسانه ای کشور و انحراف صدا و سیما اهمیت پیدا کرده اند، اثراتی داشته اند. ولی این اثرات ضعیف تر از آن هستند که مردم از منافع ملی خود و خواسته های دینی و تاریخی شان دست بردارن، همچنانکه نباید همچون حربه ای برای اتهام و سرکوب واقعیت های جامعه مورد بهره برداری قرار گیرند. به نظر من تلاش برای سوق دادن مردم بسوی شعارهای محدود و از پیش تعیین شده ،اهانت به مردم است و باید شعارها از بطن حرکت های مردمی و بصورت خود جوش و غیر آمرانه بجوشد. همانطور که در سال ۵۷ شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی به صورت طبیعی از دل مردم جوشید. پ.ن: البته بقیه‌ی حرف‌های موسوی هم خردمندانه و خواندنی‌ست. پیشنهاد می‌کنم گفت‌وگو را کامل بخوانید، مخصوصاً اگر سبز هستید.]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/343.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/343.php Thu, 04 Feb 2010 00:09:44 +0330 غول ِ زیبا و تنها مرگ عالی‌جناب سلینجر تنها به این دلیل که یکی از بزرگ‌ترین و خاص‌ترین نویسندگان تاریخ ادبیات را از دست داده‌ایم تلخ و غم انگیز نیست (هر آدمی بالاخره یک روز می‌میرد، چه بهتر که بیش از نود سال هم عمر کرده باشد) ضایعه‌ی مرگ او وقتی تراژیک‌تر می‌شود که به یاد بیاوریم دیگر هرگز کسی از سیمور، از فرانی، از زویی، از بادی و از دیگران برای‌مان نخواهد گفت. ما هرگز چیز بیش‌تری درباره‌ی گلس‌ها نخواهیم دانست. و این یعنی باقی عمر را باید در حسرت بگذرانیم. باقی عمر ما و هرکس دیگری که "داستان‌خوان" باشد. چه دریغ ِ دردناکی! ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/342.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/342.php Sat, 30 Jan 2010 02:51:53 +0330 گزارش اقلیت کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره گزارش ِ اقلیت است از زندگی‌ی اکثریتی که حالا دیگر همه‌ی دنیا از احوال آن‌ها خبر داره. پی‌نوشت: سال‌ها پیش اگر بود شاید می‌نوشتم "فیلم خوبی‌ست اما سینما نیست" و حالا می‌پرسم پس سینما چیست؟ ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/341.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/341.php Tue, 26 Jan 2010 03:01:56 +0330 پنجره . . . بعضی پنجره‌ها فقط پنجره نیستند]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/340.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/340.php Sun, 17 Jan 2010 13:47:52 +0330 ایثار یک زمانی، خیلی وقت پیش‌ها، ایثار برای‌مان فقط یک فیلم نبود. روزگاری که تارکوفسکی دنیای‌مان بود حقیقتاً به رویش دوباره‌ی آن درخت خشک باور داشتیم. بعد روزگار گذشت و شدیم آدم‌های دیگری. حالا خیلی وقت است دارم به این فکر می‌کنم که از کِی فراموش کردیم که ایمان به چیزی چنین حقیقی می‌تواند نجات بخش باشد؟ از کی عوض شدیم؟ از کی ایمان‌مان را از دست دادیم؟ یا بهتر است این‌طوری بپرسم که از کی به این عادت بد خو کردیم که ساعتی را که درست رأس ِ زمان مقرر زنگ می‌زند خفه‌ کنیم؟ پام‌و ِ شاید اگر بود، یا الکساندر ایثار اگر یک روز می‌آمد و می‌دید "پسرک" یادش رفته آن "عبادت" هر روزه را انجام بدهد، لابد به‌ش می‌گفت" عیبی ندارد پسرک... جهان همیشه آماده‌ی پذیرش اراده‌ی ماست. همیشه" دی‌شب دنبال یک مقاله‌ی سینمایی داشتم کتاب‌خانه‌ام را می‌گشتم. چشم‌ام افتاد به کتاب عزیز ایثار (کتابی که آن روزها که حتا نسخه‌های بد کیفیت تارکوفسکی هم به سختی گیر می‌آمد، خواندن‌اش ضیافتی بود برای‌مان. اسمش را گذاشته بودیم فیلم‌هایی برای خواندن) نشستم روی زمین و ورق‌اش زدم. یادداشت‌ها و خاطره‌ها از میان بوی کاغذ ِ کهنه هجوم می‌آورد. با این‌که فیلم را بعدها چند بار دیدم، و حتا یک‌بار روی پرده، اما این کتاب برای من و نسل ِ ما چیز دیگری بود. گفتم چیزی بنویسم درباره‌اش. صبح که صفحه را باز کردم چشم‌ام افتاد به این عکس که آقای اولدفشن گذاشته توی فانوس‌اش. کیف کردم. هیچ تعجب نمی‌کنم که صفحه‌های رفقای دیگر را هم باز کنم و ببینم همه درباره‌ی ایثار نوشته‌اند. نسل ِ ما – اجازه می‌دهید خودم را از نسل سینمایی شما بدانم علی‌رضای عزیز؟- رمز و رازهایی داریم میان خودمان. * ایثار. آندری تارکوفسکی. ترجمه‌ی محمود ابریشمچیان. انتشارات لک‌لک. 1370 و این هم پوستر انگلیسی این فیلم ِ سوئدی که سازندگان اش اهل شوروی بودند.]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/339.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/339.php Mon, 11 Jan 2010 14:51:19 +0330 what's eating gilbert grape چه چیزی گیلبرت گریپ را می‌خورد؟ (لاسه هالستروم-1993) یک فیلم کوچک ِ تماشایی از زندگی گیلبرت گریپ (با بازی همیشه فوق العاده‌ی جانی دپ) که مسئولیت نگهداری از برادر عقب‌مانده‌اش آرنی (با بازی حقیقتاً شگفت‌انگیز و به یادماندی لئوناردو دی‌کاپریو ی نوجوان) و مادر بسیار چاقش را (که سال‌هاست از خانه خارج نشده است) به عهده دارد. یک زندگی دشوار، تکراری و خسته کننده و تا حدودی نکبت‌بار که تداوم طولانی‌ی آن باعث شده است که احساس ِ مسئولیت جای همه‌ی حس‌های دیگر ِ انسانی گیلبرت را بگیرد. تا این‌که جولیت لوئیس (که خیلی وقت است خبری ازش نیست و فیلم تازه‌ای ازش درنیامده) گذارش به شهر کوچک و محنت‌زده‌ی ِ گیلبرت گریپ می‌افتد و عشق همه چیز را تغییر می‌دهد.

به‌جز بازی‌ها که به‌طور خیره کننده‌ای شما را مسحور خود خواهند کرد، داستان ِ ساده و کوچک ِ فیلم، با آن پایان ِ باشکوه ِ افسانه‌ای‌اش باعث می‌شود که چنین فیلمی را هرگز فراموش نکنید. بالارفتن‌های چندیدن باره‌ی آرنی از دکل مخزن آب، حمام کردن او توسط گیلبرت، خروج مادر برای نجات ِ بچه‌ای که همه‌ی خانواده آرزوی‌شان این است که تا روز تولد هجده سالگی‌اش زنده بماند، خواهر کوچیکه‌ی تازه بالغ و شرم نوجوانانه‌اش از داشتن چنین خانواده‌ای عجیب... و خود ِ گیلبرت گریپ، که گرچه بهترین بازی جانی دپ نیست اما تصور فیلم بدون زیبایی و جذابیت توأمان ِ زنانه / مردانه‌اش غیر ممکن به نظر می‌رسد... تماشای این فیلم را از دست ندهید، حتا اگر قبلاً هم آن را دیده‌اید. ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/338.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/338.php Sat, 09 Jan 2010 18:49:21 +0330 چه خوب که تو هستی در این روزهای بد، وگرنه باز هوس می‌کردم مثل آن‌روز، بروم توی خیابان سرم را بکوبم به دیوار... http://www.alirezamotamedi.com/archives/337.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/337.php Wed, 30 Dec 2009 01:08:23 +0330 خدا بس است که حاکم بر تو باشد و پیغمبر خصم تو باشد و جبرئیل پشتیبان ِ او. به زودی پدرت که برای تو سلطنت آراست و تو را به گردن ِ مسلمانان سوار کرد بداند که ستمکاران چه بد جا عوض کنند و کدام شما جای بدتری دارید و لشکر ناتوان‌تری. اگرچه پیش‌آمدهای ناگوار مرا به گفت‌وگوی با تو کشانید، من مقام تو را کوچک می‌دانم و سرزنش تو را بزرگ می‌شمارم و سرکوفت تو را بیش به حساب می‌آورم ولی دیده‌ها اشک‌بار است وسینه‌ها آتش‌بار. هلا! بسیار عجب است که حزب نجیبان ِ خدا به دست ِ حزب ِ شیطان ِ طلقاء کشته شوند. این دست‌هایند که خون ما را مشت کرده و این دهان‌ها که گوشت ما را مکیده‌، آن تن‌های پاک و تابناک است که گرگان به نوبت بر سر ِ آن‌ها آیند و کفتاران بر آن‌ها خاک بپراکنند. اگر ما را غنیمت گرفتی به زودی غرامت تو خواهیم شد، آن‌گاه که نیابی جز کردار ِ دست ِ خود. و پروردگار تو ستمکار نیست، به خدا شِکوه برم و بر او توکل کنم، هر دامی داری بنه و هر گامی داری بردار و هر تلاشی داری بکن، به خدا نتوانی ذکر ما را محو کنی و وحی ما را از میان ببری و دوره‌ی ما را دریابی و ننگ این حادثه را از خود بشویی. رأیت غلط است و روزگارت کوتاه و جمعیت تو متلاشی، روزی که منادی جار کشد: ألا لعنت الله علی الظالمین... خطبه‌ی حضرت زینب (ع) در مجلس یزید لعین نفس المهموم تألیف حاج شیخ عباس قمی. صفحه‌ی 404 و 405. باب سوم ترجمه‌ی محمدباقر کمره‌ای. انتشارات مسجد مقدس جمکران. چاپ بیست وسوم تابستان 1386 ]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/336.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/336.php Fri, 25 Dec 2009 23:15:02 +0330 و تاریخ عاشقانه در آغوش‌اش کشید...]]> http://www.alirezamotamedi.com/archives/335.php http://www.alirezamotamedi.com/archives/335.php Thu, 24 Dec 2009 15:18:01 +0330