سلام
1-آخه کی از دیدن تهران کیف می کنه؟تهران و اصفهان رو بذارین کنار هم ببینین کدومش کیف بیشتری داره؟مسلما اصفهان.
2-من باور می کنم چون خودمم یک ساله که منتظرم.بعد از تموم شدن ماه رمضون تقریبا سه ماه هنوز تو حال و هوای ماه رمضون بودم و با گوش دادن به تیتراژهای میوه ممنوعه گریه می کردم.حالا خیلی خیلی خیلی خوشحالم که اولین روز ماه رمضونه و با یه حس جدیدتر میخوام با خدا ارتباط برقرار کنم.
3-روزه هاتون قبول.مهمونی خدا خوش بگذره.من رو فراموش نکنید جناب علیرضا خان معتمدی.
و از همه قشنگتر اینکه توی اولین شب این ماه عزیز.درست موقع سحر.خبر بدنیا آمدن نوزاد یکی از بستگان نزدیک که توی کشور دیگه ای زندگی میکنه به آدم برسه و از خوشی اشکها سرازیر بشن.
ماه رمضان امسال با این خبر توی اولین سحر خاطره انگیزترین ماه رمضان عمرم خواهد بود.
موفق باشین.
مريم گلي
[ Tue 02 Sep 2008 ~ 11:07 PM ]
انتظارهاي يك ساله اكثراً شيرينن. مثل انتظار براي تولد كسي.
اين انتظار يك ساله من براي شنيدن ربناست...
بر شما هم مبارك.
نازلی ل.م
[ Wed 03 Sep 2008 ~ 2:01 AM ]
ما هم اصولن وکلن 'ماه رمضون' دوس میداریم.خیابونای ساکت وخلوت موقع افطار،افطاری دعوت شدناش،زولبیاش،شله زردش،غرغر کردناش... و صدای اذون ه اقای مؤذن زاده... واز همه قشنگتر اینکه ؛تا نصف شب های دیشب،وقتی پرده رو میزدی کنار،هیچ چراغ روشنی نمیدیدی ولی حالا... مبارکه اقای معتمدی... مبارک.
امید غیائی
[ Wed 03 Sep 2008 ~ 7:08 PM ]
سه سالی هست که ماه رمضون درست و حسابی نداشتم.این معده لعنتی و این کله بدردنخور نمیذارن روزه بگیرم ولی خب هنوز هم عاشق افطار و اون حال وهوای خاصشم.
مخلص.
همین.
م.
[ Wed 03 Sep 2008 ~ 11:43 PM ]
سلام،
امیدوارم برایشما و همه کسانی که چشم انتطارش بودند پر از برکت و خیر و نور زندگی باشه.
همچنان چشم گشاد از کرمش می داریم
سلام برای منم حال و هوای عجیبی داره . بهارت مبارک
سلام
1-آخه کی از دیدن تهران کیف می کنه؟تهران و اصفهان رو بذارین کنار هم ببینین کدومش کیف بیشتری داره؟مسلما اصفهان.
2-من باور می کنم چون خودمم یک ساله که منتظرم.بعد از تموم شدن ماه رمضون تقریبا سه ماه هنوز تو حال و هوای ماه رمضون بودم و با گوش دادن به تیتراژهای میوه ممنوعه گریه می کردم.حالا خیلی خیلی خیلی خوشحالم که اولین روز ماه رمضونه و با یه حس جدیدتر میخوام با خدا ارتباط برقرار کنم.
3-روزه هاتون قبول.مهمونی خدا خوش بگذره.من رو فراموش نکنید جناب علیرضا خان معتمدی.
و از همه قشنگتر اینکه توی اولین شب این ماه عزیز.درست موقع سحر.خبر بدنیا آمدن نوزاد یکی از بستگان نزدیک که توی کشور دیگه ای زندگی میکنه به آدم برسه و از خوشی اشکها سرازیر بشن.
ماه رمضان امسال با این خبر توی اولین سحر خاطره انگیزترین ماه رمضان عمرم خواهد بود.
موفق باشین.
انتظارهاي يك ساله اكثراً شيرينن. مثل انتظار براي تولد كسي.
اين انتظار يك ساله من براي شنيدن ربناست...
بر شما هم مبارك.
ما هم اصولن وکلن 'ماه رمضون' دوس میداریم.خیابونای ساکت وخلوت موقع افطار،افطاری دعوت شدناش،زولبیاش،شله زردش،غرغر کردناش... و صدای اذون ه اقای مؤذن زاده... واز همه قشنگتر اینکه ؛تا نصف شب های دیشب،وقتی پرده رو میزدی کنار،هیچ چراغ روشنی نمیدیدی ولی حالا... مبارکه اقای معتمدی... مبارک.
سه سالی هست که ماه رمضون درست و حسابی نداشتم.این معده لعنتی و این کله بدردنخور نمیذارن روزه بگیرم ولی خب هنوز هم عاشق افطار و اون حال وهوای خاصشم.
مخلص.
همین.
سلام،
امیدوارم برایشما و همه کسانی که چشم انتطارش بودند پر از برکت و خیر و نور زندگی باشه.
همچنان چشم گشاد از کرمش می داریم