چند پیشنهاد فرهنگی دارم برای تان، زود می نویسم و می روم، الباقی اش با خودتان.
اول: این شماره ی آخر مجله ی فیلم را از دست ندهید که کلی مطلب خواندنی و جذاب دارد از دو بخش فوق جذاب در مباحث تئوریک گرفته که یکی آغاز انتشار کتاب جذاب فیلسوف در انتهای عالم (تشریح فلسفه از طریق فیلم های علمی خیالی) نوشته ی مارک رولندز به ترجمه ی خواندنی شهزاد رحمتی ست تا مقاله ی خواندنی ایرج کریمی (که پس از مدت ها صفحه ی جذابش مباحث تئوریک را راه انداخته) که در آن به مبحث ریشه دار تفاوت نظر تا عمل در جوامع روشنفکری می پردازد و در نهایت گریزی به نسبت ادبیات و سینما می زند. ایرج در شماره ی قبلی مجله (367-فوق العاده ی تابستان) هم مقاله ی بسیار زیبا و خواندنی ای نوشته بود در بخش از چشم سینما که این بار به کتاب بی نظیر هنر سیر و سفر نوشته ی آلن دوباتن از منظری متفاوت می پردازد. امیر قادری هم در همین شماره ی آخری سراغ دو فیلم از فیلمساز عجیب آمریکائی ریچارد لینکلیتر به نام های پویش در تاریکی و ملت غذای آماده رفته است که طبق معمول اغلب کارهای امیر مجموعه ای جذاب و خواندنی از کار در آمده است.
دوم: رفتم نمایش کوارتت کار امیررضا کوهستانی کارگردان خوش قریحه و جوان را در تالار مولوی دیدم. آتیلا پسیانی، حسن معجونی، باران کوثری و مهین صدری (که متن را هم به اتفاق کوهستانی با هم نوشته اند) در این نمایش بازی می کنند. من اصولاً کارهای کوهستانی را دوست دارم اما راستش این یکی اصلاً به دلم ننشست. یک کار تکراری و فاقد جذابیت و کسالت بار که اگر نبود بازی خوب بازیگرها لابد همان اول کار سالن را ترک کرده بودم. این که آدم ها بنشینند پشت به هم و رو به تماشاگر حرف بزنند و لابه لاش تصاویر بی منطقی از مناظر طبیعی در مانیتورهای مدار بسته پخش شود اصولاً از نظر من دیگر خیلی کم جان و مسخره است. اما کوارتت به هر حال طرفدارانی دارد و به یک بار دیدن اش هم می ارزد. تالار مولوی ساعت 8 شب.
.

باران کوثری در نمایش کوارتت. عکس از یلدا ذبیحی سایت سینمای ما

سوم: راستش خیلی وقت است که می خواهم درباره ی مجله ی خوب هفت (که شکر خدا مدتی ست منظم تر از همیشه روی دکه می آید و جایش را هم بین قشر مخاطب تولیدات فرهنگی باز کرده) چیزی بنویسم و هربار نشده اما این بار جدال های قلمی وودی آلن و اسکورسیزی و روزنبام و ابرت و بوردول درباره ی برگمان و آنتونیونی آن قدر خواندنی و جذاب بودند که دریغم آمد آن را از دست بدهید.همچنین مطالبی درباره ی مجسمه های لوئیز بورژوا . آس این شماره هم که حمید صدر تهیه کرده مجموعه ای ست بسیار خواندنی درباره ی فارست ویتاکر بازیگری که از گوست داگ به بعد شد هنرپیشه ی محبوب همه مان.
راستی ورودی صفحات اصلی این شماره ی مجله ی هفت سه شعر بسیار زیباست از سوفیا مسافر. سوفیا را که می شناسید؟ رفیق خودمان که از چند وقت پیش در این وبلاگ حضور پر باری دارد و اولین بار هم نوشته ای از او را در صفحات همین وبلاگ خواندید درباره ی برناردو برتولوچی. سوفیا هم اگر شعری را که به دلایل ممیزی امکان انتشار در مجله ی هفت نداشته بفرستد همین جا برای تان می گذارم بخوانید