حالا وقتش است
حالا نوبت بهترين فيلم بيست سال اخير است، و يكي از ده فيلم برتر تاريخ سينماي ايران (اگر زود باشد گفتن ِ بهترين فيلم تاريخ سينماي ايران). فيلمي كه تماشايش هوش از سر آدم ميبرد. فيلمي پر از ظرايف و زيبايي. فيلمي ايراني دربارهي زندگي و مرگ و عشق و خانوادهي ايراني.
فيلمي پر از بازيهاي درخشان. لحظههاي نفسگير و غريب. پر از موسيقي و رنگ و نور. فيلمنامه و فيلمبرداري و صحنه و لباس و دكور و گريم در اين فيلم مثال زدني و در بالاترين حد استاندارد است. و اين بهترين فيلم كارگرداني است كه پر است از خلاقيت و هوش و تلاش و استعداد و هنرمندي.
اين يك دعوت است براي حمايت از فيلم خوبي ديگر در سال خوب سينماي ايران.
يه حبه قند از آن فيلمهاييست كه اگر نبينيد ميشود گفت نيم عمرتان بر فناست!
فيلم را ديروز دوباره ديدم و امروز باز دلم پر ميكشد براي تماشايش.