محسن نامجو – «اتفاق» بزرگ موسیقی ایران طی سال های اخیر- بامداد امروز کشور را برای مدت نامعلومی ترک کرد. روزنامه ی حیات نو این خبر را توأم با تأسف منتشر کرد، اما به نظر می رسد در شرایطی که این نابغه ی بزرگ موسیقی چند سال است به هر دری زده و هر روشی را امتحان کرده برای به دست آوردن «مجوز صدا» و به در بسته خورده است، این کوچ در مجموع به نفع او و موسیقی ایران تمام خواهد شد. من گمان می کنم او حالا که مخاطب و راه و روش و سبکش را پیدا کرده در بیرون مرزهای این کشور ِ همواره درگیر حسادت و سوءنیت زودتر و بهتر خواهد توانست به آن چه که انتظارش را دارد برسد. او مگر چه می خواست جز این که بی هراس از بازداشت خودش و شرکت کنندگان در کنسرت های زیر زمینی اش بتواند آزادانه و به طور قانونی برای هم وطنانش بخواند؟ و آیا انتظار زیادی داشت وقتی که می خواست برای انتشار آثارش مجوز بگیرد تا بابت کاری که می کند پولی هم دریافت کند؟
بی چاره ما که به این سادگی او را از دست دادیم. بی چاره تنها روزنامه ی سینمائی کشور که با جو سازی علیه او باعث شد که تلویزیون آخرین امید او را نیز نا امید کند و با حذف صداش از تیتراژ یک سریال طنز شبانه آخرین ضربه را هم به او بزند. و خوشا به حال محسن نامجو که جائی می رود که قدرش را بیش از ما می دانند.
منتظر صدای تازه ات از هوای تازه خواهیم بود خواننده ی شوریده ی جوانی ما در عصرهای دل انگیز تئاتر شهر! تنها صدای توست از میان انبوه صداها که می ماند.