می توان روزها به صدای جادویی اش گوش داد. می توان هر بار به شنیدن تراک شماره ی هشت شگفت زده شد و خدا را شکر کرد که داریوش هنوز سال های درازی می تواند برای مان بخواند. . چه چیز بهتر از این که اول بار این آلبوم جذاب و این آهنگ فراموش نشدنی را در شب جاده ای برفی بشنوی کنار رفیقی که همه چیزش غافلگیر کننده است (سلام... کاظ) و چه چیز از این جادویی تر که هنوز هم جمله ی پایانی ترانه برجا میخکوبت می کند

شب از مهتاب سر می ره
تمام ماه تو آبه
شبیه عکس یک رؤیاست
تو خوابیدی جهان خوابه
زمین دور تو می گرده
زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو
عجب عمقی به شب داده
تو خواب انگار طرحی از
گل و مهتاب و لبخندی
شب از جایی شروع می شه
که تو چشماتو می بندی

تو را آغوش می گیرم
تنم سر ریز رؤیا شه
جهان قد یه لالایی
توی آغوش من جاشه
تو رو آغوش می گیرم
هوا تاریک تر می شه
خدا از دست های تو
به من نزدیک تر می شه
زمین دور تو می گرده
زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو
عجب عمقی به شب داده
تمام خونه پر می شه
از این تصویر رؤیایی
تماشا کن تماشا کن
چه بی رحمانه زیبایی...

تصویر رؤیا
ترانه سرا: روزبه بمانی
موسیقی: مهدی یراهی
آلبوم معجزه ی خاموش