برگ ِ تحویل می کند رمضان
بار ِ تودیع بر دل ِ اِخوان
یار نادیده سیر، زود برفت
دیر ننشست نازنین مهمان
غادر الحُب صُحبة الاحباب
فارق الخلُ عشرة الخلّان
ماه فرخنده، روی بر پیچید
و علیک السلام یا رمضان
الوداع ای زمان ِ طاعت و خیر
مجلس ِ ذکر و محفل قرآن
مُهر ِ فرمان ایزدی بر لب
نَفس در بند و دیو در زندان
تا دگر روزه با جهان آید
بس بگردد به گونه گونه جهان

بلبلی زار زار می نالید
بر فراق بهار وقت ِ خزان
گفتم اندُه مبَر که بازآید
روز ِ نوروز و لاله و ریحان
گفت ترسم بقا وفا نکند
ورنه هر سال گُل دَمَد بستان
روزه بسیار و عید خواهد بود
تیرماه و بهار و تابستان
تا که در منزل ِ حیات بود
سال ِ دیگر که در غریبستان
خاک چندان از آدمی بخورد
که شود خاک و آدمی یکسان
هر دم از روزگار ما جزوی ست
که گذر می کند چو برق ِ یمان
کوه اگر جزو جزو برگیرند
متلاشی شود به دور ِ زمان
تا قیامت که دیگر آب ِ حیات
بازگردد به جوی رفته روان
یارب آن دَم که دَم فرو بندد
ملک الموت واقف ِ شیطان
کار ِ جان پیش اهل ِ دل سهل است
تو نگه دار جوهر ِ ایمان

سعدی

عین.میم: طاعات و عبادات تان قبول. امید که در این روز ِ نو، آن چه حکمت خداوند است و مصلحت ما، برای مان تدبیر شود. عید شما مبارک.