گفت و گوی شنبه شب فرزاد حسنی با سردار رادان، فرمانده پلیس تهران در برنامه ی کوله پشتی یکی از بهترین گفت و گوهای تلویزیونی این سال ها بود. قبلاْ هم گفته ام که فرزاد حسنی گفت و گو کننده و مجری ی بسیار توانا و مسلط به کار و کار بلدی ست. از مقدمه ی جذاب پیش از گفت و گویش بگیرید تا اداره کردن بحث و به هیجان آوردن مخاطَب و مخاطِب. اگر بخواهیم برگردیم به بحث چندوقت پیش مان و او و برنامه اش را با رشیدپور و شب شیشه ای مقایسه کنیم گفت و گو با فرد مشترکی همچو رادان حول یک موضوع مشترک می تواند ملاک خوبی باشد برای تشخیص دادن توانائی های دو طرف. دلم می خواهد رفقائی که در بحث چند وقت پیش مان جانب شب شیشه ای را رها نکردند و نظریه ام را درباره ی رشیدپور و سواد و دانش اندکش رد کردند وارد بحث شوند و نظرشان را درباره ی این برنامه بگویند. البته که فرزاد حسنی علامه ی دهر نیست اما این تیزهوشی را دارد که بحث را به سمت موضوعاتی بچرخاند که ولو اندک آگاهی هم که شده از آن دارد و هرگز هم ندیده ام در تله ای بیفتد که شب شیشه ای و مجری اش دائماْ در آن دست و پا می زدند: تله ی بحث درباره ی موضوعاتی که آگاهی گفت و گو کننده از آن نزدیک به صفر است. بحث ها و کَل کَل های حسنی را با رادان که یادتان هست؟ از مورد سردار رادان اگر بگذریم رشیدپور جذابیت برنامه هایش به دلیل حضور مهمانان مشهور و کم تر به تلویزیون آمده اش بودند، اما حاصل کاری برنامه ای ملال آور و «سوژه خراب کن بود» اما بزرگترین عامل برنامه های فرزاد حسنی تسلط و قدرت شخص خودش است که گفت و گوهایش را با آدم های معمولی-به لحاظ محبوبیت- و اغلب ناشناس جذاب و تماشائی می کند. و این یعنی نبوغ.

البته در این میان نقش گروه مشاوران (یا نویسندگان... هرچی که اسمش هست) را نمی توان نادیده گرفت. شنیده ام حسنی گروهی از افراد با اطلاع و مستعد را به عنوان پشتوانه ی فکری-محتوائی کار همراه خود کرده است که یکی شان مثلاْ خسروی نقیبی ست که جدیت از خودش و قلمش و کارش می بارد. به هرحال دَمِ همه شان گرم و دست مریزاد.

یکشنبه شب قرار است بحث با سردار رادان - که به قول فرزاد حسنی دست کم از لحاظ چهره با بهرام رادان خیلی فرق دارد- حول موضوع اراذل و اوباش ادامه پیدا کند که لابد این هم برنامه ی جذابی خواهد شد. از دستش ندهید.

پ.ن: خب. همان طور که حدس می زدم تلویزیون ضمن عذرخواهی از سازندگان فیلم خیلی دور خیلی نزدیک و تماشاگران آن، بهانه هایی برای حذف صحنه ی پایانی فیلم آورده که چندان قانع کننده نیست اما به هر جهت نشان می دهد که صدا و سیما هنوز نسبت به آبرویش حساس است و اجازه نمی دهد اشتباه یا سهل انگاری های این چنینی افکار عمومی را علیه اش بسیج کند. برای جبران آن نمایش ناقص، امشب این فیلم دوباره پخش شد که نمی دانم چه سرنوشتی پیدا کرده است اما بی گمان سایر سانسورها و ممیزی های «متداول» بر قوت خود باقی بوده اند.