مایکل / مدونا- دنیای اسطورهها
امروز تولد مایکل جکسون است. چند سال است که این مناسبت را یادداشت کردهام که دربارهاش چیزی بنویسم اما هربار نشده. پارسال پس از مرگش وسوسه شدم بنویسم که چهقدر عاشقاش بودم و چهقدر زندگی کردهام با صدایش و چهقدر گریه کردم موقع دیدن مراسم تشییع جنازهاش (مخصوصاً وقتی برادرش و دوستانش روی صحنه آهنگهای گروه "جکسون فایو" را اجرا کردند) اما به دلیل شرایطی که کشور داشت دستم به نوشتن نرفت. امسال هم ترجیح دادم صبر کنم سالمرگش بگذرد و برسیم به پنجاه و سومین سالروز تولدش، فقط برای گفتن همین یک جمله؛ مایکل جکسون اسطورهی دوران تینایجری ما و بزرگترین هنرمند عصر ما بود. کسی که از صلح سخن میگفت، از آزادی و از انسان. نسل ما بسیار تحت تأثیر موسیقی و صدای او قرار داشت. او با وجود همهی زندگیی جنجالیاش اسطورهوار زیست و اسطورهوار مُرد.
و هیچ عجیب نیست که دیگر اسطورهی دنیای موسیقی نسل ما – کسی که شاید به نوعی مکمل دنیایی بود که مایکل ساخته بود- تولدش همین روزهاست. مدونا هم پنجاه و سه ساله شد. دههی شصت و اوایل دههی هفتاد نوارهای کاست و آهنگهای با کیفیت پائین ایندو... این هم یکی از صدها تابلوی نوستالژیک ما دههی پنجاهیهاست.
