پادشاهی برازنده ی ماست که یک سال تمام جنگیدیم.
من امروز سجده ی شکر کردم. روزم ساخته شد. افشین قطبی ناکام نماند و حق به حق دار رسید.

پی نوشت: سپاهان همیشه پس از پرسپولیس تیم دوم ام بوده است اما راستش مدت هاست دیگر طرفدارش نیستم. بعد از فینال جام حذفی دوسال پیش که خودم در استادیوم بودم چیزهائی دیدم وبعدتر چیزهائی شنیدم که قول دادم تا در لیگ مان پرسپولیس هست به یاد کودکی ها طرفدار سپاهان نباشم. فوتبال شان در مجموع کثیف است و من دوستش ندارم. اما پرسپولیس دنیای دیگری ست. رسیدن به یک آرزوی هفت ساله خیلی شیرین است.
پ.ن دوم: در جام حذفی هم طرفدار استقلال هستم. دلم می خواهد استقلالی ها با امیرقلعه نوئی قهرمان شوند تا سال دیگر با هم به آسیا برویم. تازه سپاهان هم هست به عنوان نایب قهرمان لیگ. استقلال در لیگ آینده تیم خوبی خواهد شد و لیگی جذاب تر خواهیم داشت. حالا ببینید.
پ.ن سوم: دارم یک مطلب درباره ی قهرمانی پرسپولیس می نویسم برای یکی از روزنامه ها. بعد از چاپ روی سایت هم می گذارمش. آن جا بیش تر با هم حرف می زنیم.
خلاصه این که تبریک. تبریک. خیلی تبریک.

و نوشته ی زیبای پژمان راهبر ای کاش دوباره پیدایت کنم