سفر به دیگر سو - 13
و سروش با همه ی بزرگی اش زیر پای مان در سیاهی ی تلاقی ی شب و دریای پارس همچو چشم یک ماهی غمگین، محو می شود. به امید دیدار سروش، با مردامان زیبای دوست داشتنی ات.
پی نوشت: اول تصمیم داشتم گزارشم مفصل تر باشد و ریزتر و دقیق تر و درباره ی خیلی از چیزهای دیگر هم بنویسم. اما راستش این است که من اصلاً برای کار دیگری به بازدید مناطق نفتی رفته بودم و طبیعی ست که نمی دانم تا چه حد اجازه دارم عکس هایم را که برای مقصود دیگری از تأسیسات نفتی و کارگران و زندگی ی 14 روزه شان روی سکو برداشته شده است منتشر کنم. بنابر گمانم باید به همین قدر بسنده کنید.