چرا که نه؟ تيمي که فوروارد غيرقابل تعويض اش رضا عنايتي ست و شماره ي ده اش رسول خطيبي، طبعاً مربي اش اميرقلعه نوئي مي شود و رئيس فدراسيون اش داريوش مصطفوي (گرچه حالا ديگر مسئوليتي ندارد) و اصلاً تعجب ندارد آدم هائي مثل کاشاني و بيادي بشوند اعضاي هيأت مديره ي باشگاهي که رئيس مجمع اش علي آبادي است. و اين علي آبادي منصوب رئيس جمهوري ست که مشاور فرهنگي اش جواد شمقدري اي ست که فيلمساز محبوبش مسعود ده نمکي ست. و البته همان مردمي که براي ديدن اخراجي ها سر و دست شکستند مسئول به بار آوردن اين خرابي هستند. چرا که نه؟ چرا نبايد فوتبال مان اين چنين زشت و اعصاب خردکن باشد؟

پ.ن: ما دل مان را به همين فينال کوپه آمريکا خوش مي کنيم که آخر فوتبال است بين برزيل و آرژانتين؛ گرچه اين يکي هم ميزبان اش هوگوچاوز است. هي! پنداري همه چيز با شتاب در حال به قهقرا رفتن است...